Litli lasarus

Það eru ekki allir á þessu heimili svo heppnir að fá ´bara´ sólarhringsælupest! Minnsti kroppurinn er búinn að vera ælandi og með drullu í heila viku, með tilheyrandi lystarleysi og slappleika. Í annað skiptið í vikunni fórum við með drenginn til heimilislæknis í gær og var okkur gert að snarast með litla lasarus á Skejby sygehus til frekari rannsókna! Eitthvað voru menn og konur þar að velta því fyrir sér hvort leggja þyrfti barnið inn og gefa honum næringu í æð. Því skiljanlega var barnið orðið frekar máttvana og sljótt eftir vikuna. Búinn að tapa rúmu kílói í þyngd og ekki voru nú keppirnir fyrir til að taka af. En eftir daginn á sygehusinu vildu læknarnir senda hann heim með opna innlögn og sjá hvernig helgin myndi þróast. Ýmsar ráðleggingar fengum við foreldrarnir með í pokahorninu, sem meðal annars fólu í sér að salta krakkann sem mest. Það voru því keyptar saltstangir, kartöfluflögur og Tuc kex, en ekki sýnir lasarus þessu mikinn áhuga. Hann vill kúra og fæst til að sötra eplasafa eða saftevand eftir hentugleik.
EN ég er ekki frá því að strákurinn sé að braggast, enda hörkutól og þrjóskari en andsk... Hann ætlar sér ekki inn á sjúkrahús. Heill banani og heil brauðsneið hefur fengið að hverfa oní hann það sem af er degi og þykir bara nokkuð gott.
Ég ætla því að leyfa mér að fullyrða að við séum á batavegi :-)