ylfa snilli

Um daginn las ég fyrir Ylfu söguna um Litlu lirfuna ljótu. Skemmtileg saga sem að sjálfsögðu vakti miklar pælingar og umræður. Ylfu fannst frekar illa farið með aumingja lirfuna og vorkenndi henni mikið. Við ræddum þetta heilmikið, að engin er eins og það að vera öðruvísi þarf ekki að þýða að maður sé slæmur. Sumir eru litlir, aðrir stórir, dökkhærðið, rauðhærðir, hvítir, svartir osfrv. Ylfa á margar vinkonur og bekkjarfélaga sem koma frá ólíkum menningarheimum, eru öðruvísi en hún í útliti og því auðvelt fyrir hana að spekúlera þessa hluti. En hvað haldiði að litla druslan hafi sagt við mig...; já mamma, alveg eins og þú ert með soldið stóran rass en samt elska ég þig!!!