madpakker

Ef það er eitthvað sem mögulega gæti fengið gráu hárin til að spretta fram, eru það helv... nestispakkarnir í leikskólann. Fjóra madpakke þurfum við að smyrja á hverjum morgni, tvo fyrir hvert barn. Sparnaður í leikskólageiranum fól þessi skemmtilegheit í sér, því flestir leikskólar og vöggustofur völdu að reka frekar matráðinn en starfsmenn af deildum. Við erum ekki að tala um að sletta oní boxið einni samloku með skinku og osti, nei daninn vill hafa rúgbrauð og helst á boxið að innihalda fínt smørrebrødshlaðborð með góðri blöndu af grænmeti og ávöxtum. Ekki er heldur í boði að senda afganga sem þarf að hita upp, því slíkan munað getum við ekki farið fram á. Jógúrt er helst á bannlista, það inniheldur svo mikinn sykur. En brauð með chokoladepålæg er aftur á móti allt í lagi í hófi! Það þýðir því lítið að vakna á mánudagsmorgni og eiga hvorki rúgbrauð né lifrarkæfu ;)

Við uppgötvuðum það í páskahúsinu að dóttirin er nánast hætt að tala íslensku! Þrátt fyrir að vera í rúma viku í fríi úr leikskólanum kemur bara danska og íslensku orðin finnast hreinlega ekki. Stundum vill hún virkilega reyna, en svo gleymir hún sér og þá kemur bara danska!

´Mor, jeg kan ikke få pølsen ud'!!! Hvað haldiði að hún hafi verið að gera???